Hemen her şehirde bir veya birden çok şubesinin olduğu bir gıda alışveriş merkezine girdim. İhtiyacımıza göre raflardaki eşyaları incelerken birde baktım, kitaplar. Böyle bir yerde olur mu? Derken, keşke her alış veriş merkezinde bir kitap standı olsa, tüm alışverişlerimizde çocuklarımıza birer kitap alsak diye düşündüm. Çünkü okumayan, irdelemeyen, kalıplaşmış sözleri klişe olarak kullanan bir toplum haline geldiğimizi hemen herkes biliyor.
Kitapları incelemeye başladığımda özellikle bu günlerde çok sık konuşulan ?ADALET? isimli kitap ilgimi çekti. Kitabın kalınlığına ve sayfa sayısına baktığımda, pahalı bir kitap olduğunu düşündüm. Fakat kitabın fiyat kısmasına baktığımda, hayretler içinde kaldım. Tam dört yüz otuz sayfalık bir kitap üç lira doksan beş kuruşaydı. (3.95)
Düşünebiliyor musunuz? Çok büyük emek ve göz nuru harcanarak hazırlanmış bir kitap, iki gazete fiyatına satılıyordu.
Okumanın ve düşünmenin ülkemizde para etmemesi çok düşündürücüydü.
Anladım ki ülkemizdeki geri kalmışlığımızın ve ümmetçi bir toplum olma yönündeki yatkınlığımız, okumanın öneminin iyi anlaşılmadığından kaynaklanmaktaydı.
Özellikle iktidarı elinde bulunduran küvetlerin, insanların kafalarını yormadan, özgür düşüncelerini geliştirmeden, kendi baskı rejimlerini devam ettirmelerinin bir yoluydu, kitap okumamak.
Aldığım kitap Andrew F. Gulli´nin yirmi altı usta yazarın tek bir hikâye olarak yazdıkları ve okumaya başlayınca kesinlikle bırakamayacağınız bir kitaptı, ADALET.
On Beş Temmuzda ülkemizde tarihimizin en kanlı en hain bir darbe girişimi oldu. Kurunun yanında yaş da yanmış, at izi it izine karışmış, belki de haksız olarak birçok insanımız haksızlığa uğramış. Kimi hapishanelerde kimisi evinde Adalettttt, Adalettttt diye bağırıyorlar.
Eğer haksızlığa uğramış bir tek kişi varda, ADALET sesini duyamıyorsa veya duymazlıktan geliyorsa, unutmayalım ki onlar bir gün ölürler fakat yanlış adalet dağıtanlar veya çığlıklara kulak tıkayanlar, verilen kararlar, birilerinin hoşuna gitsin diye verdiği yanlış adaletten sorumlu olanlar her gün öleceklerdir. Adaletin yanlışlığından çoluk, çocuk, aileler etkilenip gelecekleri yok oluyorsa, taş duvarlar arasında, demir kapılar arkasında, haksızlığa uğrayanların çığlıklarını ADALET duymuyorsa, ADALET siyasetin emrine girip, zenginler ve kimi, kimsesi olanlar haklı çıkıyorsa, fakire ve dar gelirlilere sırt çevriliyorsa, işte o zaman ADALET ölmüş, insanlık yok olmuş demektir.
Okuduğum ?ADALET´ kitabının daha ilk hikâyesinde, ilk satırlarında davanın hâkiminin şu sözü beni çok etkiledi: ?Adaleti, kararınla yanlış uygularsan onu bir kere öldürürsün fakat sen verdiğin yanlış kararla tüm kalan hayatını mahvedersin? diyerek; yanlış kararı verenlerin aslında verdiği kararı hiç unutmadıklarını, biraz unutur gibi olsalar da, küllerin her deşildiğinde yeniden alev alacak bir kıvılcımın onu devamlı huzursuz edeceğini bilmektedirler.
Eyyy ADALET, On Beş Temmuzda yapılan hain darbe girişimi kalkışmasını yapan FETTÖ örgütünde asker , memur işçi, işveren, toplumun hemen her kesiminden katılan, yardım ve yataklık edenler varmış, bir tek siyasetten kimselerin olmaması çok sevindirici!!!!.Hale iktidar partisinde ne milletvekillerinde nede bakanlarda hiç yokmuş!!!. Valla Başbakan Afyon kampında söyledi!!! Zaten olanlar da varsa ?Allah beni affetsin? deyip temize çıktılar!!!.
Bu kitap, karar verenin(hâkim), ?Bedeni uyuyabilir fakat vicdanı hiç uyumaz? diyerek Adalet´in karar verenler için de ne kadar önemli olduğunu anlatmaktadır.