Misafirlerimizi çarşıya bıraktım tekrar eve gelirken, muayenesi ve sigortası olmayan aşırı alkollü bir sürücü kavşakta son surat gelerek benim kötü bir şekilde yaralanmama, arabamın da aşırı şekilde hasar görmesine neden olmuştur. Bu olay ve hastanede geçen süreçte, polisin tutmuş olduğu gayri ciddi tutanakları görünce ne büyük tesadüflerle yaşadığımızı daha iyi anladım. Tüm bu olayları yaşarken halkımızın bu konularda gördükleri olumsuzlukları, bir tecrübeyle acı bir şekilde yaşayarak gördüm. Bazen keşke ölseydim de bunları görmeseydim dediğim olaylar oldu. Şimdi bunları kısa başlıklarla anlatacağım. Bu kurumların başındakiler beni arayıp konu hakkında bilgilendirirlerse, ikna olursam her şeyi kabulleneceğim. Yok, onlarda kurumlarında çalışanlar gibi duyarsız, nemelazımcı davranırlarsa bu konuları köşemde işleyerek daha üst makamların duymasını sağlayacağım.
Trafik kazası yaralanması ile gözlerimi açtığımda: Burası Kırıkkale Tıp Fakültesi dediler. Doktorlar, hemşireler, hastabakıcılar sağa sola koşuşuyorlar. Herkes, telaş içinde. Sedyede yatanlar, inleyenler, bağıranlar, çağıranlar. Doktorun biri başıma geldi. Ve bana:’’ Haydi gözün aydın. Hava yastığının (airbeg) in sayesinde yaşıyorsun. Arabanda hava yastığı olmasa idi şimdi yaşamayabilirdin ‘’dedi. Ben kendisine gerçekten yaşayacak mıyım dedim. Doktorumda’’Sen arabadan sağlammışsın araba kırılmış maşallah sende bir şey yok diyerek bana moral verdi. İç kanama olup olmadığını görmek için beni gece 001 e kadar müşahede altında tuttular. Taburcu olurken kafama ‘’zımba’’ile beş tane dikiş attılar. Bu dikişleri dört gün sonra aldırmamı söylediler.
Tatil programıma gecikmeli olarak gittim. Hemen oranın devlet hastanesine dikişlerimi aldırmak için vardığımda zımba dikişin kafaya atılamayacağını söylediler. Özel bir polikliniğe gittim. Doktor bu dikişlerin alınması için çeke çeke pazarlık etti. Bu dikişlerin ne kadar kötü atıldığını söyledi. Oradaki tüm sağlık elamanlarına dikişleri gösterdi. Öğretmen olduğumu söyleyince para da almadı. ‘’Biz bugün ekmeğimizi siz öğretmenlerin sayesinde yiyoruz’’ dedi. Teşekkür ederek ayrıldık. Otuz yedi yıllık meslek hayatımda öğretmen olduğum için meslek gururumu okşayan bu doktora teşekkür ediyorum. Eğer ülkemizi yönetenlerde bu günkü yaşantılarını öğretmenlere borçlu olduklarını bilselerdi öğretmenin durumu böyle olmaz, eğitim ve öğretimin durumu da çok farklı konumda olurdu.
TRAFK KAZA RAPORUNUN ALINMASI
Merkez karakolu raporun Böle Trafikten alınacağını söyledi. Biz direk Bölge Trafiğe gittik. Bölge Trafiğe vardık. ‘’Sizinki yaralanmalı kaza imiş merkez karakolu gelir onlara veririz. Size veremeyiz ‘’dediler. Tekrar Merkez Karakoluna geldik. Merkez Karakolu ‘’olmaz biz karışmayız Bölge Trafik getirecek’’ dedi. Sabah vardığımız emniyette yazılmış raporu almak öğle yemeğini buldu. Polisin biri bize acıdığından yemeğe gitmedi, raporu bekleyip bize verdi. Bu arada saat 12.30 oldu.
Tabi bizlerinde biraz sinir katsayılarımız yükseldi. Kazanın ve yaralanmanın verdiği tansiyonla sizi İl Emniyet müdürü ne şikayet edeceğim dediğimde: Emniyettekiler ‘’O kendi koltuğunun peşinde seni beni kim düşünüyor’’dediler. Bu bizim başımızdan geçen olaylar eminim ki her gün birilerinin başına geliyor. Bu kurumların başındakiler tebdili kıyafetle kurumlarınızı bir denetleyin. O olayları birde siz yaşayın. İşleri zorlaştıranlar kimler. Bunları buralardan ayıklayın. Bu kişiler yaptığı olumsuz tavırlarla hem sizlere hem de bulunduğu kurumlara zarar vermektedirler. Ben kazadan sonra gittiğim ildeki tüm olumlu davranışları kendi ilimde de görmek isterdim.
Devlette uzun yıllar çalışmış biri olarak şunu gördüm. İdarecilerin çevresinde oluşan yalaka işi bilmez nemelazımcı, oldukcada tantanacı gurup doğruların görülmesini engellemek için her türlü hokkabazlığı yapıyorlar. Bunların yüzünden doğrular görülmüyor,devletin çarkı bozuk düzen işliyor.İnsanlarımız mağdur oluyorlar. Saygılarımla…
